Tot op heden ben ik ieder weekend van de Winter Efteling 2002/2003 in het park geweest, zo ook de voorlaatste zaterdag van het winterseizoen. 11 januari 2003, een schitterende dag, niet te koud en een lekker zonnetje, prima ingredienten voor een dagje (Winter) Efteling. En wat voor een... Het begon al vreemd, wat op een of andere vage reden ging mijn wekker niet af, waardoor ik de 1e trein van 6.50 misliep. Gelukkig was mijn moeder om 7.00 wakker geworden en riep mij gelijk, waarna ik binnen 10 minuten op het station stond (ik geef toe, we wonen dicht bij het station). De reis naar Groningen ging zonder problemen, die kwamen pas in de trein naar Utrecht. Vlak na Harderwijk stopte te trein er zomaar mee (stroomstoring), gelukkig wist het treinpersoneel snel een paar duracell-batterijen te vinden en we konden de reis met 20 minuten vertraging vervolgen. Om het feest compleet te maken had de trein naar Den Bosch ook vertraging waardoor ik zowel de 181 als 137 miste en maar ben gaan wachten op de sneldienst (181) van 12.00 uur.

Om 12.30 eindelijk maar toch in de Efteling aangekomen, daar had ik afgesproken met Marieke, Thomas en Sjoerd. Een telefoontje doet wonderen en ik had hen al gauw gevonden. Na even gekeken te hebben in de schaatstent, liepen ik met Marieke naar De Verloren Fanfare, terwijl Sjoerd en Thomas naar VogelRok gingen (waar de lasers overigens weer waren gereduceerd tot de iets te bekende lichtpuntjes). De Verloren Fanfare trad ditmaal op bij de wensbron. Ze speelden een nummer, maar tijdens dat nummer liep een stel jongeren weg, dit was tegen het zere been van CC, en hij floot hen terug. "Het is niet de bedoeling om midden in een nummer weg te lopen, dat je voor, of na een nummer maar niet middenin. Het staat ook achterop je Eftelingkaartje." Blijkbaar vonden ze het wat ongeloofwaardig, maar CC gaf opdracht dat ze het kaartje maar moesten pakken. Een van hen zei dat ze een Abonnementhouder was "Daar geloof ik niets van" reageerder CC, "Ik heb je nog nooit gezien." De rest van die groep had de kaarten al bij de hand, wat weer een persoonlijk successie is voor CC die hen erin had geluisd. Hierna speelden ze het lied 'Leve het Nijlpaard' waarbij Potters en Bonestaak de laatste 2 regels constant herhaalden, het was dat CC ingreep want anders denk ik dat ze er nu nog zouden staan. Verder niet zo heel veel bijzonders bij De Verloren Fanfare, waarna we naar KiWiWoLa (zo klinkt Kinder Winter Wonderland toch veel leuker) liepen. We keken even bij DJ Dooi en Trillende Trees, maar al gauw was het tijd om te springen op/in de iglo springkussen. Ondertussen waren Sjoerd en Thomas ook weer bij ons gekomen. Het springen ging prima, totdat Marieke een "Salto-mortale" maakte. Ze kwam verkeerd terecht, waardoor ze op haar rug viel en haar knieband verrekte.

Gelukkig is de EHBO-post dichtbij. Ik was er nog nooit geweest (gelukkig), maar goed, zo kom je nog eens ergens. We bleven in het halletje wachten terwijl Marieke door de man van de EHBO werd geholpen. Na een paar minuten kwam hij terug en vroeg of wij een rolstoel wilden halen bij de ingang. Zo gezegd zo gedaan. Met een lege rolstoel liepen we over de Pardoes Promenade richting de EHBO, op de Pardoes Promenade reed ook de VriesMarkies, die heel fijntjes zei "Meneer, meneer, u bent wat verloren..." We liepen door, en wie stond er te bellen op de Pardoes Promenade? Lex Lemmens, ik had de beste man nog nooit in 't 'echie' gezien. Toch leuk om ze dan zo eens te zien. Even later waren we bij de EHBO-post aangekomen en hielden Marieke en Sjoerd op. We gingen richting de Piraña waar De Verloren Fanfare weer stond, daar hebben we de laatste minuten van die act nog gezien.

En toen was het tijd om eens een paar attracties te doen (doordat ik laat in het park aankwam, had ik eigenlijk nog geen enkele attractie gedaan), de Swiss Bob leek ons een goed idee. De wachtrij stond stampensvol (toch zeker een dikke 60 minuten) maar dat boeide niet, we konden via de uitgang erin. In nog geen 5 minuten waren we in en uit de Swiss Bob. Lang leve de invalide-ingang! Door de sneeuw die er nog lag ging de bob lekker snel en soepel door de baan. Vervolgens maar naar Fata Morgana gegaan, ook daar waren we snel aan de beurt. Ik wil overigens wel een compliment geven aan de medewerkers die ons keurig hielpen en niet moeilijk deden omdat we met meer dan 2 begeleiders waren. Na Fata Morgana waren VogelRok en Carnaval Festival aan de beurt, bij de laatste moesten we wel even wachten, blijkbaar mag er maar 1 mindervalide per keer in (of een aantal achter elkaar). Op deze manier heb je de Efteling snel gedaan als je niet hoeft te wachten bij al die attracties.

Thomas en Sjoerd hadden de invalidefilm van Villa Volta nog nooit gezien, dus gingen we met z'n vieren naar Villa Volta, waar we toch wel genoten hebben van de film. Helaas moest Sjoerd vroeg naar huis en we namen afscheid van hem (nadat we met rolstoel en al dwars door het Sprookjesbos zijn gereden. Dat heuveltje bij Roodkapje viel flink tegen om dan ene rolstoel omhoog te duwen.) Aan het einde van mijn dag gingen we nog wat eten bij PandaDroom, (de enige attractie die ik deze winter nog niet heb gedaan.) Na het eten gingen Thomas en Marieke nog naar de extra Pardoesshow, en ging ik huiswaarts (18.15 uur) om vervolgens om 23.00 uur weer thuis te zijn.

Erwin