Na zo'n twee maanden te hebben gewacht, was het eindelijk weer zover. Op 1 april opende de Efteling haar poorten weer voor het grote publiek. Mensen die tussen zes en negen uur arriveerden konden gratis naar binnen. Gezien mijn reistijd/-afstand was dat voor mij onhaalbaar. Daarom maar gewoon de eerste trein genomen en na een vrij probleemloze reis kwam ik om kwart voor negen aan in Den Bosch. Daar stond mijn gezelschap voor deze dag al te wachten. We liepen samen naar de bus, die ons redelijk snel naar de Efteling bracht.

Het eerste wat opviel, was de fleurige aankleding van het park, waar de tuindienst zichtbaar haar best op had gedaan. Er is deze lente met recht sprake van een Lente Efteling. Over waar je liep kon je in het park de jubileumbordjes van vorig jaar tegenkomen, echter nu met informatie over de flora en fauna van die locatie. De eerste attractie van de dag was de Python, want die hadden de we de hele winter niet kunnen doen. Het viel me op dat er in de wachtrij en op het perron nieuwe TV-schermen waren geplaatst. De oude TV's waren vervangen door TFT-schermen. Een flinke investering als je bedenkt dat ze toch al gauw een paar duizend euro per stuk kosten. Na de Python zijn we naar het Anton Pieckplein gegaan. Deze was nog lang niet klaar, maar in de afscherming/schutting waren vensters gemaakt zodat bezoekers konden zien wat de stand van zaken was. De posities van een aantal draaimolens was al te zien evenals een directe toegangspoort vanaf de laan tussen Marerijk en Reizenrijk. We vervolgden onze dag met een wandeling door het Sprookjesbos, waar Raponsje een nieuwe vlecht heeft gekregen, door naar PandaDroom. Hier was nauwelijks sprake van een wachtrij. Het ultieme moment natuurlijk, om deze attractie met een bezoekje te vereren. Na de hoofdshow werd omgeroepen dat de 'Dierenwereld' op dat moment nog niet toegankelijk was in verband met een persconferentie. Hierdoor moest iedereen de attractie via de Minder Validen uitgang/nooduitgang verlaten.

Dat was een geluk voor ons, want zo hoefden we niet helemaal om te lopen naar het Theater, dat overigens steeds mooier begint te worden. Het Theater zat al vrij vol, en wij zochten ook een plaatsje op. Toen we eenmaal zaten viel het ons op dat voor de show geen parkmuziekcompilatie werd gedraaid, maar muziek van René Dupéré (Cirque du Soleil). en toen ging het doek op. Maar geen trompetgeschal. De show begint met de Kat die 'ineens' de Kleermaker ziet en hem (alsnog) met zijn trompet wakker maakt. Dan start ook het eerste nummer "Op de Droomwei", dat halverwege nu een pop/disco tussenstuk heeft gekregen. Mooie muziek, maar volgens mij niet van Tonny Eijk. In dit nummer komen net als vorig jaar de Dwergen op, maar niet meer in de kleurrijke kleding van vorig jaar. Nee, allemaal zijn ze in het rood/wit gestoken, evenals Sneeuwwitje zelf trouwens. In plaats van haar blauwe jurk van vorig jaar draagt ze dit jaar een jurk die op een haar na op de Disney-versie lijkt. Na dit nummer wordt de Magiër geroepen. Er staat dan een lift op het podium, en met een druk op de knop wordt Christian Farla van de "Vijfde Magiërs Verdieping" gehaald. Hierna gaat het sprookje van de gelaarsde kat grotendeels verder zoals vorig jaar. Als de Markies later in de voorstelling nieuwe kleren nodig heeft dan komt de Kleermaker op met de kleren, en wordt het dienstmeisje uit een koffer 'getoverd'. Als de gelaarsde kat vervolgens op zoek gaat naar de Tovenaar, dan komt hij gewoon op, zonder enige vorm van illusie. De woordgrapjes van Hans Klok zijn nu vervangen door grapjes die op de band staan, wat improvisatie onmogelijk maakt. Vlak voor het laatste nummer "Leve de Markies van Carabas" komt Christian Farla samen met de Kat op als gast bij het huwelijk en doet de truc met het zwevende glas (maar voor de helft ten opzichte van Hans Klok) en toast op het paar.

Zoals bekend zouden de drie illusies tussen de twee sprookjes in vervangen worden door een 'klein sprookje'. Dit kleine sprookje is Sneeuwwitje. Zij wordt door de Magiër te voorschijn getoverd in een glazen kist. Sneeuwwitje wordt wakker en samen met de Zeven Dwergen zingt ze een liedje dat qua muzieklijn/ muzieksoort helemaal niet in de show past. "Wij zijn blij" is een Pegelswing/K3-achtig (niveauloos) nummer. Maar het zal waarschijnlijk juist daarom wel aanslaan bij de kleuters in het park. Na dit nummer tovert de Magiër op een werkelijk mooie manier de boze Heks weg, en stappen we over naar het Ezeltje Strek Je! Gek genoeg zonder de vrolijke meezinger "In de wei". De liedjes zijn verder wel gelijk gebleven, pas aan het eind komt vlak voor "In de Efteling voelt iedereen zich rijk" nogmaals het "Ik ben blij" nummer, wat toch wel storend overkomt in het verhaal. En nu de Dwergen er toch weer zijn, staan zij ook op het podium tijdens het finale nummer, en niet de castleden in het roze tenue van vorig jaar. Wat wel jammer is, want het podium lijkt (niet is, maar lijkt) leger dan vorig jaar. Noodgedwongen moeten de zanger en zangeres dus ook in het nieuw gestoken worden. En dat is wonderwel mooi gelukt, ze hebben beide schitterende Japans/Oosters  kleding aan. Wat ook nieuw is in de show, dat zijn de lampionnen die niet alleen in de zaal naar beneden komen, maar ook op het podium. Dit geeft geheel natuurlijk helemaal een oosters tintje.

Het was onderhand kwart over één, dus tijd om te eten. Dit hebben we gedaan bij de Steenbok en Globbetrotter. Het viel ons op de de kroketten en frikadellen dit jaar 5 eurocent duurder zijn geworden, evenals de blikjes en flesjes drinken die ook in prijs zijn gestegen. Na het eten was Carnaval Festival onze eerste attractie van de middag, alles draaide prima, alleen leek één geluidsspoor (België/Frankrijk) niet synchroon te lopen met de rest. Bij het Italië gedeelte bleek Jokie de Prrretneus weer eens last te hebben van zijn oude handicap: zijn rechter hand was eraf gevallen. Hierna zijn we in VogelRok geweest, waar alles prima werkte, zelfs de lasers. Bij de actiefoto-balie zagen we dat er nieuwe hoesjes (voor alle attracties dezelfde) waren verschenen, erg mooi. Maar om nou te zeggen dat je Daredevil bent als je in Carnaval Festival durft...

We liepen verder langs de Gondolettavijver naar 'Het Sprookjesstrand' op de Zonneweide. Hier worden grote zandsculpturen gemaakt. De beelden van Langnek/Klein Duimpje en De Wolf en de Zeven Geitjes waren al klaar. De bouwers waren met het beeld van Pardoes en Pardijntje bezig, en die gaat er (als we tekening mogen geloven) heel mooi uitzien. Er stonden nog een paar attracties op ons 'to do' lijstje. En zo hebben we de Pegasus en Fata Morgana nog gedaan om vervolgens via het Sprookjesbos naar Droomvlucht te gaan. Hier ook niet zoveel nieuws, totdat we in de Sterrentunnel aankwamen, waar de lichtjes nu ineens van kleur veranderden. Tot slot gingen we naar Villa Volta. Het was ondertussen begonnen te regenen en dat was te merken, want de wachtrij bij Villa Volta bestond uit 4 personen. In de tweede voorshow, waar Hugo zijn verhaal verteld was duidelijk te zien dat ondanks zijn VUT, de Efteling Ton van de Ven niet is vergeten. Want naast het Ton van de Ven Plein. Het schilderij van Hugo in zijn jonge jaren is vervangen door een schilderij/portret van Ton van de Ven. Toen we de Villa uitliepen regende het al vrij hard, dus besloten we (een uur eerder dan gepland) naar de bus te gaan. En zo kwam er een eind aan een vermoeiend, maar mooie Eftelingdag.

Erwin